آخر خط

 

سلام

اول از همه روز مادر و زن رو تبریک می گم به تمام زنان این بوم و سرزمین.هرچند که قلبا" راضی نیستم که همچین روزی وجود داشته باشه.چون ایمان دارم که وجود این روز با این نام فقط یک آب نبات چوبی هستش.جایی که حق طبیعی زن نادیده گرفته میشه و به جرم داشتن اندام و ظاهری متفاوت با مرد از طرف کسانی که خودشون مشکل دارن همیشه در مظان اتهام قرار دارن وجود این روزها صرفا" حکم همون چیزی رو داره که گفتم.الا الیحاله شعر غم انگیز ایرج میرزا رو که تو کتاب کلاس سوم یا چهارم دبستان بود رو تقدیم می کنم به تمام مادران دنیا.

 

داد معشوقه‌ به‌ عاشق‌ پیغام                      که‌ کند مادر تو با من‌ جنگ‌

هرکجا بیندم‌ از دور کند                           چهره‌ پرچین‌ و جبین‌ پر آژنگ‌

با نگاه‌ غضب‌آلود زند                             بر دل‌ نازک‌ من‌ تیری‌ خدنگ   

مادر سنگدلت‌ تا زنده‌ است‌                        شهد در کام‌ من‌ و تست‌ شرنگ‌

نشوم‌ یک‌دل‌ و یک‌رنگ‌ ترا                       تا نسازی‌ دل‌ او از خون‌ رنگ

گر تو خواهی‌ به‌ وصالم‌ برسی‌                    باید این‌ ساعت‌ بی‌‌خوف‌ و درنگ‌

روی‌ و سینه‌ تنگش‌ بدری‌                         دل‌ برون‌ آری‌ از آن‌ سینه‌ تنگ

گرم‌ و خونین‌ به‌ منش‌ باز آری‌                     تا برد ز آینه‌ قلبم‌ زنگ‌

عاشق‌ بی‌خرد ناهنجا                                 نه‌ بل‌ آن‌ فاسق‌ بی‌‌عصمت‌ و ننگ‌

حرمت‌ مادری‌ از یاد ببرد                             خیره‌ از باده‌ و دیوانه‌ ز بنگ‌

رفت‌ و مادر را افکند به‌ خاک                       سینه‌ بدرید و دل‌ آورد به‌ چنگ‌


قصد سرمنزل‌ معشوق‌ نمود
                              دل‌ مادر به‌ کفش‌ چون‌ نارنگ‌

از قضا خورد دم‌ در به‌ زمین‌                            و اندکی‌ سوده‌ شد او را آرنگ‌

وآن‌ دل‌ گرم‌ که‌ جان‌ داشت‌ هنوز                        اوفتاد از کف‌ آن‌ بی‌فرهنگ‌

از زمین‌ باز چو برخاست‌ نمود                           پی‌ برداشتن‌ آن‌ آهنگ

دید کز آن‌ دل‌ آغشته‌ به‌ خون‌                             آید آهسته‌ برون‌ این‌ آهنگ‌:

آه‌ دست‌ پسرم‌ یافت‌ خراش‌                       آه‌ پای‌ پسرم‌ خورد به‌ سنگ‌

+ بی سرزمین تر از باد ; ٧:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱۳
    پيام هاي ديگران ()