آخر خط

عشقولانه ای برای پائیز

باز هم سال حیثیتش را به رخ کشید و پائیز دوست داشتنی دیگری آمد.و چه زود بوی جاری زندگی رفت.خیلی سریعتر از سالهای قبل.گویی که پناه دوست دارانش هیچ گاه وجود نداشته.اما نمی شود وجودش را کتمان کرد.اگر نبود پس این حال خوش چیست که آواره های عاشقش دارند.بی سرزمین هایی که آسمان زندگیشان ستاره های زیادی دارد اما ریشه ... .

انگار با پائیز مادرسالار است که تمام واژه های عاشقی معنایی به وسعت زندگی می گیرند.فصل آشنایی دوست داشتنی من همواره مدیون تو بوده ام و خواهم بود.بواسطه اینکه تمام اتفاقات خوب زندگیم در همین فصل برایم اتفاق افتاده است و بس.بی شک پائیز نقره ای امسال که برگ زرینی را بر دفتر پرتلاطم زندگیم اضافه کرد و برای همیشه در زندگیم ماندگار خواهد ماند در آخرین لحظات هم نعمت و مهربانیش باز هم چترش را بر سرم افکند.

+ بی سرزمین تر از باد ; ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٠/٢
    پيام هاي ديگران ()