آخر خط

آغاز نوشت

میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست.از اونجائیکه من آدم مثبت اندیشی هستم (به خصوص وقتی که قراره به نفعم باشه یه چیزی نیشخند) منم  همین رو قبول میکنم.

از امروز پنجمین سالی که وبلاگنویسی رو به عنوان یکی از بهترین روشهای ارتباط با دوستام انتخاب میکنم شروع میشه.بر حسب اتفاق از یه سفر پیش بینی نشده که حسابی هم خستگیم رو در کرد و باعث شد خیلی پر انرژی زندگی رو ادامه بدم برگشتم. الانم خیلی شنگولم.بنابراین شنگولی مذکور رو به فال نیک می گیریم برای خودم.

پ ن: از تمام دوستان عزیزتر از جان که توی این چند صباح همیشه نظر لطفشون شامل حال من بوده و سر می زدن بهم و امیدوارم می کردن متشکرم.ای کاش میشد لغاتی رو برای بیان اوج احساس مثبتی که نسبت به رفقای وبلاگنویس دارم پیدا کرد. به هر حال درهای این وبلاگ همیشه به روی همه تون باشه و دست دوستیم به سمتتون دراز.مطمئن باشین تا روزی که این وبلاگ توسط من اداره میشه هیچ گونه سدی مثل سازنده بودن و امثالهم جلوی هیچ نقدی گذاشته نمیشه. چشمک

+ بی سرزمین تر از باد ; ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٥/۳۱
    پيام هاي ديگران ()